Op ’n aand wat soos enige ander begin het, 15 September 2024, het twee harte mekaar gevind op ’n plek waar niemand dit sou verwag nie — ’n klein poolkroeg in Centurion. Reghard het rustig sy game gespeel, en Monique het by ’n ander tafel van ’n afstand af gekyk… en iets het in haar hart geroer. “Jiss, die ou is mooi,” het sy gedink — maar dit was meer as net dit. Dit was asof iets haar nader getrek het, iets wat sy nie kon verklaar nie. En toe, teen haar eie natuur in, doen sy die dapperste ding — sy stap na hom toe en daag hom uit vir ’n game pool. ’n Klein oomblik wat hul lewens vir altyd sou verander. Reghard het gedink dit gaan ’n maklike game wees. Maar toe verras sy hom — nie net deur elke game te wen nie, maar deur iets baie dieper: haar vuur, haar siel, haar manier om sonder vrees op te daag. En daar, tussen lag en kompetisie, het iets begin groei wat geen van hulle kon keer nie. Van daardie aand af het hulle mekaar gekies — elke dag, in elke gesprek, in elke klein oomblik. Ure se boodskappe, laatnag laggies, en eenvoudige “hallo’s” wat skielik die belangrikste deel van die dag geword het. Op 26 September 2024 vra hy haar om syne te wees… maar in waarheid het hulle mekaar lank voor dit al gevind. Hul liefde het nie net gegroei in maklike tye nie, maar juis in die oomblikke wat saak maak — waar hulle geleer het om mekaar te dra, mekaar te verstaan, en saam sterker te word. Nie net as twee mense nie… maar as een span, een hart, een tuiste. En iewers tussen al die klein oomblikke, het hulle ook iets nog dieper begin bou — ’n geloof wat saam gegroei het. Hulle het mekaar nader aan God begin trek, saam gebid, saam gesoek, en geleer om nie net op mekaar staat te maak nie… maar op Hom wat hulle paaie saam geweef het. Dit was nie altyd perfek nie, maar dit was eg — ’n reis van hande vashou en harte wat stadig nader aan God beweeg het. Monique het sag en stil haar plek in Reghard se familie se harte gevind, en hy in hare — asof hulle nog altyd daar behoort het. Hulle het saam gelag, saam geleer, en ja… saam mekaar uitgedaag oor ’n pooltafel, waar liefde altyd net-net sterker as kompetisie was. Hy het haar leer sokkie dans — al het sy geglo sy het twee linker voete — en sy het hom geleer wat dit beteken om werklik lief te hê sonder voorwaardes. Saam het hulle ingetrek om haar ouma te versorg in haar laaste tyd — ’n tyd van sagtheid, van omgee, van liefde wat nie net in woorde lê nie, maar in dade. Dit was daar waar hul liefde nog dieper wortel geskiet het… waar hulle geleer het dat liefde nie net oor geluk gaan nie, maar oor saamstaan — altyd. En toe, op 7 Junie 2025, op haar verjaarsdag, vra hy haar om sy vrou te word. Nie net as ’n vraag nie… maar as ’n belofte: om elke dag weer vir haar te kies, om haar hand vas te hou deur alles wat nog kom. Die mooiste geskenk — nie net vir daardie dag nie, maar vir ’n leeftyd. Nou, op 12 September, begin hul nuwe hoofstuk. Nie net as twee mense wat mekaar liefhet nie… maar as twee siele wat mekaar gevind het in ’n wêreld vol toeval — en besef het: dit was nog altyd jy. ’n Liefde wat sag is, maar sterk. Stil, maar onbreekbaar. ’n Liefde wat huis geword het. "Ons sien met groot vreugde uit daarna om ons liefde, voor God, en die begin van ons vir altyd saam met ons vriende en familie te vier—waar twee harte een word." — Monique & Reghard