We zeggen JA

Wat begon als een simpele reis, groeide uit tot een journey vol liefde, reizen een aanzoek tot uiteindelijk nu onze weddingtrip naar Thailand.” ✈️❤️🌴 Het begon heel onverwachts… Ik ging gewoon mijn nagels doen in Rotterdam Zuid en pakte bus 32. Ik stapte in en dacht okée RET, je wilt iedereen met de bus laten reizen. Auto inleveren alles, ik zie wat je doet! Dus als ik je zeg, de buschauffeur was FINE!!! En wat ik niet wist, was dat someday he would be MINE! (Sorry, thats the spoken word artist in me) Ahum let's continue. 😏Dus oke...Ik stap in, groet netjes, glimlach, en loop door, zoek m'n plekje en go on about my business. Toen ik uitstapte zwaaide ik nog even beleefd (ja, want zo heeft m'n moeder mij opgevoed, netjes groeten 😉). En that was it, dacht ik. Wat ik niet wist, is dat dezelfde buschauffeur, mét die sexy baard, (jawel, mi lob a barba), op de terugweg weer mijn buschauffeur zou zijn en mij weer veilig naar station Blaak zou rijden. Ik hoef jullie dus niet te vertellen dat we allebei blij verrast waren toen we elkaar weer zagen. Ik denk dat al onze tanden buiten waren. We groetten elkaar in ieder geval enthousiast, toen ik instapte. Toen ik zat, zag ik dat hij regelmatig in de spiegel naar mij gluurde. En ik beantwoorde zijn blik met een brede glimlach. Het waren de kortste drie haltes van mijn leven. Ik stapte uit, zwaaide nog even, en dat was het. Maanden later, totaal onverwachts in de metro, kwamen wij elkaar opnieuw tegen. Hij zat schuin achter mij en toen ik mij kwartslag draaide om de vrouw naast mij langs te laten, sprak hij mij aan met de woorden: “Ken je mij nog?” Ik dacht in mezelf. "Black man really?" "You handsome, maar kom je werkelijk met deze saaie openingszin.” Maar toen zei hij: “Jij zat bij mij in de bus”. Mijn hersenen gingen naar de registratie opslag ruimte en ik dacht "ooooo, die lekkere buschauffeur!" Het kwartje was gevallen, hoor mensen. En nu zijn we hier ❤️❤️